MAKALELERİMİZ

   - ÇOCUK PSİKOLOJİSİ -


AYRILMA ENDİŞESİ BOZUKLUĞU

Çocuğun ailesinden ayrılma korkusudur. Birey bebeklik döneminden itibaren zaman zaman ayrılmalar yaşar. Birey bu ayrılmalarla baş edemiyor ise ayrılma endişe bozukluğu yaşar. Birey bu ayrılmalarla baş edemiyor ise ayrılma endişe bozukluğu yaşar. Bebek 7 aylık olduğunda yabancıyla aile üyesini ayırt eder. Bu dönemde itibaren ayrılma kaygısı başlar. Okula başlama çocuğun bağımsız olarak adım attığı önemli bir süreçtir. Bu ayrılma sürecinde aşırı korkular yaşıyor ve korkuya bedensel belirtilerde eşlik ediyor ise problem durumundan söz edilebilinir.

Çocuk aile bireylerinden ve evden ayrılma durumlarında aşırı derecede rahatsızlık duyuyordur. Ayrılma durumlarında aile bireylerine zarar geleceğinden ya da onları kaybedeceği korkusu yaşar. Anne –babadan ayrılırken ağlarlar, ayrılmayı reddederler. Sıkı sıkıya yapışırlar. Yalnız kalmak istemez. Sevdiği kişi yanında olmadığında uykuya geçişte zorlanabilir. Uykusunda, ayrılma sahnelerinin olduğu tekrarlayıcı kabuslar görebilir.

Ayrılık kaygısı bozukluğu olan çocuklar tanıdıkları ve güvenli olduklarına inandıkları ortamlarda sosyal ilişkilerde sorun yaşamazlar. Tanıdıkları ortamda arkadaşlarıyla ilişkilerinde bir sorun yaşamazlar. Fakat arkadaşının evinde kalma yada kampa gitmek gibi durumlarda korku yaşarlar ve katılmak istemezler. Ayrılma korkusunu hafif yaşayan çocuklar anne baba yanındayken endişe yaşamaz. Ayrılma korkusunu şiddetli yaşayan çocuklar anne babanın yanındaykende kaygıları devam eder. Onlardan tekrar ayrılmaktan, onların hastalanacağından veya öleceğinden korkar.

Sadece ailesinden ayrı kalmaktan değil, olabilecek her şeyden endişe duyar. İyileştirme sürecin de çocuğun kendinden ve ailenin çocuktan beklenti seviyelerine bakılmalıdır. Çocuk ve aile bu durumla ilgili başetme becerileri kazandırmaya yönelik profesyonel yardım almalıdır. Çocuğun bağımsızlığı desteklenmelidir.

Ayrılma endişe bozukluğu yaşayan çocuk bu sorundan dolayı okuldan uzak kalmamalıdır. Aşamalı olarak kazandırılavak başetme becerileri ile okula ara vermeden devam edilmelidir. Ebeveynden ayrılamadığı için alay edilmemeli, küçümsenmemeli diğer çocuklarla kıyaslanmamalıdır. Korkusunun anlamsız olduğu ifade edilmemelidir. Çocuğun bu durumla başetme becerilerini destekleyici yaklaşımlarda bulunulmalıdır.



çocuk psikolojisi ana sayfasına dönmek için tıklayın



İDA PSİKİYATRİ MERKEZİ © 2009 | bize ulaşın